ÇANAKKALE BİR DUA – yıldız sarar

Sarılmamış kefeniyle yatar yiğidim
Daha on beşinde kara toprak olmuş
Anasının kurban diye kınaladığı kuzu
Vatan uğruna, cepheye siper olmuş

Ey sevdasını bağrında sır gibi saklayan vatan
Nice yiğitleri yar gibi toprağında bağrına bastın
Nice sevdalar yarım kaldı da hiç pişman olmadı
Kadın, erkek çoluk çocuk demeden cepheye koştu

Ey Türk milleti sen değil misin
Hamilton’u şaşkına çeviren, denize mayın döşeyen
Sen değil misin kanının rengini bayrağına veren
Gururun yedi cihana yeter de artar.
Durma
Kudretini kanından, sabrını bayrağından al
Bir millet uğruna öldüğünde vatan vatan olur
Bir duanın bin duaya döndüğü yerdir Çanakkale
Yaralı düşmanını sırtında taşıyacak kadar merhametli bir el
Toprağını vermeyecek kadar yiğittir bizim askerimiz.

Düşün çocuk, hayal etmekten korkma
Cepheye kağnıyla mermi taşıyan anaları
Kağnı gıcırtılarında özgürlük taşıyan ruhları
Cennetin kapısında yükselirken zafer dileyenleri
İçindeki imanla vatan için ölmeyi emreden Atam’ı
Ve hiç düşünmeden ölüme koşan bir milleti
Çünkü Damarlarında dolaşan kan
Böylesine asil ve böylesine kahraman…