KENZÜL ERVAH – Neriman Gök

Ahmet’im, sahi bu denli kavuşabilir miydik aşkımızın ateşinde,
Tutuşabilir miydik sevdamızın narında,
Kanabilir miydik doyumsuzca sadakat pınarımızın suyunda,
Çıkmasaydık şayet, gönül koymasaydık Ervah-ı Ezelden bu yola,
Toplayabilir miydik meyvelerimizi,
Derleyebilir miydik kara güllerimizi,
Alabilir miydik kucağımıza bebelerimizi,
Yaşayabilir miydik bu masum aşkın hikâyesini,
Yazabilir miydik beraberliğimizin masalımsı öyküsünü,
Kördüğüm olmasaydı sevdamız Kenzül Ervah’da,
Şad olur muydu ruhlarımız, eksik kalırdı bence sevgili şehidim diğer yarımız,
Kır çiçeklerinden birlikte yaptığımız gelin tacımız,
Pampal gelincik çiçeklerinden bağladığımız kırmızı kurdelemiz,
Küpeli gülünden taktığımız küpelerimiz,
Koşarak, dans ederek mutlulukla oynadığımız gençlik çağımız,
Seni seviyorumlu heyecan dolu koşturduğumuz Munzur Dağımız,
Birbirinden güzel hatıralarımızdan yazdığımız şiirsel destanlarımız,
Bana kaldı canlandırarak tekrar oynamaya çalıştığım tiyatrolarımız,
Aktristler bölündü, yarım kaldı malumunuz,
Pembe panjurlu evdir hayaller diyarımız,
Ansızın Kasım patında soldu gülümüz,
Sustu sevda bülbülümüz, 20.11.2013’te sondu senle bu günümüz,
Yavrularım Dehri Diy(ar)ım ve Neh(ar)ım sana,
Kaybolan yıllarımız Yaradan’a,
Sadakat pınarımız da bana emanet
Kanıyor yaram inan pek derinden,
Vuruldu, sızlıyor kalbim can havlinden,
Kırıldı kanadım en ince yerinden,
Öpüyorum kuzum ay yıldızlı teninden!..
Nur ala nur olasın en güzelinden…

NERİMAN GÖK (İÇSELYOL Yol)

20.11.2023
Saat 00:25