BABA’nın DEĞERİ – Özcan Kartal Ankara

BABANIN DEĞERİ

Mum gibi ışıtıp kendisi biter.
Babanın evlada gölgesi yeter.
Yavrular ne kadar olsa da beter.
Babanın evlada gölgesi yeter.

Uğraşır didinir feleği şaşar.
Giydirir doyurur sersefil yaşar.
Yavrular uğruna gurbete düşer.
Babanın evlada gölgesi yeter.

Evlât küçükken baba büyüktür.
Baba yaşlanınca evlada yüktür.
Hiç değer verilmez, boynu büküktür.
Babanın evlada gölgesi yeter.

Kıymeti bilinmez evin direği.
Kimseye sezdirmez yanar yüreği.
Evlât mutlu olsun budur dileği.
Babanın evlada gölgesi yeter.

Biz yiyelim diye karnı tok olur.
Kötü günü iyi günden çok olur.
Bugün vardır, yarın elbet yok olur
Babanın evlada gölgesi yeter.

Bir ömür yılmadan çeker kederi.
Değişmez ne yapsa aynı kaderi
Ölünce bilinir ancak değeri.
Babanın evlada gölgesi yeter.

Özcan Kartal Ankara