“Hâlâ Özlemi çağırıyor.” – Hasibe Şahin

Oysa içimde büyümeyen bir ses

Hâlâ annemi çağırıyor

Dünyam değişiyor, çocuk değilim,

Sana sokulup ağlamalarım, geride çok geride,

Ama hala belleğimde, sarmaş dolaş günlerimiz

Sana şımarmalarım, öpüp öpüp koklamak,

Büyüdüm sanıyordum

Oysa içimde, büyümeyen bir ses

Hâlâ annemi çağırıyor

Çok mu çabuk geçiyor, bu zaman denilen illet,

Neden büyümüyor, çocuk dediğim yanım,

Yine sana çıkıyor hala bilmediklerim,

Dünyayı öğrendiğim, “anne” diye seslenmelerim

Büyüdüm sanıyordum

Oysa içimde, büyümeyen bir ses

Hâlâ annemi çağırıyor

Anne olmak yetmedi mi büyümeye hala,

Dünyayı gördüm, yaşadığım kadar

Bir cana can olduğum anda,

Büyüdüm sanıyordum

Oysa içimde, büyümeyen bir ses

Hâlâ annemi çağırıyor

Seni sevmenin tarifi, bir gül bahçesidir,

Mis gibi o kokun, her zaman içimdedir,

Bir sana geçiyor bitmeyen şu nazım,

Yaşım oldu olacak artık otuz,

Büyüdüm sanıyordum

Oysa içimde büyümeyen bir ses

Hâlâ annemi çağırıyor

Bilmediğimde anneliği, anlamazdım değerini,

Tek yüreğe, sığabilirmiş dünyada iki cennet,

Biri annem biri anneliğimmiş meğer,

Büyüdüm sanıyordum

Oysa içimde büyümeyen bir ses

Hâlâ annemi çağırıyor

Bir yanım seninle yaşayan yanım,

Bir yanım annelikle savaşan halım,

Korkarım bir gün susarsa sesim,

Büyüdüğümle kalır gelmezse çocuk sesim,

O zaman içimde büyüyen o kadın,

Her zaman anne diye haykıracak kalbim.

Yazan	Hasibe Sahin
Okunma Sayısı	61
Kelime Sayısı	188
🕐 Tahmini Okuma Süresi	1 dakika
Kaynak / Alıntı	Özgün